Ervaringen Paarden


Onregelmatigheid in de beweging.

De spieranalyse liet zien dat training de oplossing was voor de onregelmatigheid in de beweging. 

Tanaka  is een 5 jarige Anglo- Arabische ruin aangekocht met het oog op lange afstandsritten. Voorafgaande aan de koop liet ik Tanaka keuren inclusief röntgen onderzoek. Er was een kleine bemerking op de rechterspronggewricht die volgens de dierenarts geen betekenis zou hebben voor mijn tak van sport. Ik begon met korte afstandsritten van 25 km tot ik een keer deelnam aan een clinic van een dierenarts die gespecialiseerd was in onbalans van ruiter en paard. Er werd mij verteld dat Tanaka onregelmatig was en rust moest krijgen. Hierna ging het even Gied tot we weer een endurance rit deden en de dierenarts bij de finish zei dat Tanaka leek te lijden aan spiervermoeidheid. Ongeveer een maand later was Tanaka echt kreupel, het leek erop dat hij probeerde het gewicht van de voorbenen af te halen door het hoofd opzij te bewegen en raar te hippen, maar dit alleen in draf en met ruiter. Mijn dierenarts deed de buigproeven maar kon alleen een mogelijk lichte kreupelheid op linksvoor vinden en adviseerde uit te verdoven met een injectie. In plaats daarvan besloot ik hulp te zoeken bij een chiropractor. Dit gaf geen resultaat. Terug bij de dierenarts uitte deze het vermoeden dat Tanaka kreupel was aan alle vier de benen, wellicht van een probleem aan de pezen. Tanaka kreeg 6 weken rust, speciaal beslag dat leek te helpen. We begonnen weer met trainen maar als we een afstand deden dan werd hij op zo'n 12 km weer kreupel. Ik was bang dat dit het einde van mijn paard zou betekenen en ik hem in moest laten slapen. Ondertussen werd ik me bewust van het bestaan van de CURO® (AMG) van de firma MyoDynamik en ik vroeg hen om hulp. We hebben een volledige analyse gemaak waaruit naar voren kwam dat Tanaka niet kreupel was aan de benen maar dat de spieren rond de rechterheup zwaar beschadigd waren en de onbalans hieruit voortvloeide. Uiteindelijk heb ik hulp gehad bij het trainen op zo'n manier dat Tanaka meer in balans kwam, zodat de beschadigde spieren die niet werkten toch weer aan het werk moesten. Dit ging goed. Tien maanden later hebben we nog een CURO® AMG gemaakt waaruit bleek dat de spieren al een veel betere coördinatie met elkaar hadden. Voorafgaande aan de training is het belangrijk dat Tanaka goed warmgelopen is. De analyse heeft aangetoond dat er een signaal verschil is van 18% tussen linker en rechterheup bij start van de training en slechts een verschil van 5% na 10-15 minuten warming up. Uit een slowmotion video is te zien dat Tanaka perfect gesynchroniseerd is in de draf en vandaag 15 maanden sinds de eerste spieranalyse hebben we weer een endurance rit kunnen maken van 50 km. Tanaka beweegt als een droom en blijft zijn heupspieren verbeteren. Ik kan de CURO® spieranalyse sterk aanbevelen. Ik was zo gerustgesteld na de metingen dat ik het aandurfde om te gaan trainen met meer focus om mijn evenwicht en die van Tanaka zodat de spieren zich konden opbouwen.

 

Anne-Marie Rekly,

Denemarken



Meest efficiënte revalidatie

We vonden met de CURO® de beste manier om het paard te revalideren (tekst vertaald

Het begon toen mijn paard zijn rechter spronggewricht in de paddock verdraaide. Hij  kreeg een behandeling en boxrust, waarna ik mijn paard heel voorzichtig begon te trainen. In de komende 6 maanden werd alleen vanaf de grond getraind en wandelingen gemaakt. Daarna werd  heel voorzichtig en geleidelijk aan getraind. Het was pas na een heel jaar dat ik wat meer werk begon te doen met mijn paard. Hij was niet kreupel, maar ik voelde dat de spieren aan de rechterkant niet zo goed ontwikkeld waren als die aan de linkerkant van mijn paard, ondanks het zeer zorgvuldige rehabilitatie. Ik had mijn paard laten controleren door een chiropractor tijdens het opbouwen, maar ze konden verder niets voor ons doen. Het was op dit moment dat ik de kans kreeg om mijn paard te laten controleren op een AMG-spieranalyse (Acoustic MyoGraphy) met de CURO®. 

 

Mijn paard werd uitgerust met AMG-sensoren aan de achterkant (m. Longissimus dorsi) en gelongeert op zowel in een rechter- als linkshandige volte in de drie gangen - stap, draf en galop. De resultaten toonden aan dat mijn paard tijdens het lopen en draven zijn spieren aan de rechterkant minder gebruikte dan aan de linkerkant, ongeacht of het een volte rechts of links was. Daarentegen gebruikte het zijn spieren gelijkmatig aan beide kanten,  zowel op de volte rechtsom als linksom als hij  galoppeerde. Dit was een verrassend resultaat voor mij, want het toonde aan dat mijn paard minder gevoelig was voor verwonding tijdens het galopperen, in plaats van draven, wat men normaal gesproken zou gebruiken als gekozen vorm voor revalidatie training. Hierna begon ik meer te trainen in de galop na een periode van opwarmen, zowel in de arena als in het bos. Geleidelijk, in de loop van de volgende twee maanden, begin ik een verbetering te zien in de spiermassa aan zowel de rechter- als linkerkant, langs de rug, de schouders en de nek. Ik kon ook een verbetering van de stabiliteit van het paard voelen tijdens de galop, met beter gebruik van de achterbenen en verhoogde balans. Nu is het 3-4 jaar later en is de blessure niet teruggekomen.

 

Ik geloof dat terwijl mijn paard ziek geblesseerd was, het had geprobeerd de gewonde kant te compenseren, en als gevolg daarvan aan die kant zwakker was geworden. Maar zelfs nadat de blessure was hersteld en hij weer goed was, bleef hij zichzelf op deze onevenwichtige manier gebruiken. Ik dacht echt dat draven de beste manier zou zijn om mijn paard opnieuw te trainen, omdat het een meer gesynchroniseerde gang is. In feite leek het alsof mijn paard met mij communiceerde, door middel van de spieranalyse, over hoe het het beste opnieuw kon trainen. Als ik deze informatie niet had gekregen, zou hertraining waarschijnlijk hebben geresulteerd in een krom lichaam en spierstelsel van mijn paard.

 

Karoline Vilderiis, Denemarken


Oorzaak van de kreupelheden.

We vonden de reden voor terugkerende kreupelheid door de CURO® spieranalyse te gebruiken 

 

Mijn dochter had het altijd heel goed gedaan op dressuur-evenementen als ponyruiter, en het was met het toekomstige succes in gedachten dat ik haar eerste paard kocht. We kregen hulp van deskundige paardenliefhebbers om een gekwalificeerd paard te selecteren, een paard dat potentieel had getoond op de Deense 5-jarige kampioenschappen en vervolgens wedstrijden had gewonnen. Vanaf de eerste dag zat mijn dochter op het paard, ze was er verliefd op, en we besloten het te kopen, hoewel wel iets opviel dat tijdens het rijden, het paard wat scheef was met de achterhand naar het midden op de cirkel linksom. Het paard was al geröntgend en het veterinaire onderzoek voorafgaand aan de aankoop bevestigde dat het paard scheef was, maar kon worden behandeld met behulp van een chiropractor.

 

Daarom hebben we meteen een chiropractor benaderd om naar het paard te kijken, en we werden geïnformeerd dat het paard gespannen is aan de één kant. Helaas heeft mijn dochter slechts aan één evenement deelgenomen voordat de problemen zich echt begonnen voor te doen. In de komende 2½ jaar werd bij het paard de diagnose sesamoiditis in zijn linker voet gesteld, een peesblessure (suspensory) linksvoor en rechtsvoor. en een suspensieve, werd hij behandeld aan de linker knie achter en toch bleven er ontstekingen terugkomen en kreupelheid. In deze tijd  begint het paard tevens gedragsproblemen te ontwikkelen, zoals plotseling steigeren, zich opzij werpen of abrupt stoppen.

In totaal hadden vier dierenartsen naar het paard te gekeken en waren we in het bezit van een groot aantal opnames, voordat we bijna toevallig een nieuwe dierenarts ontmoetten die een met de CURO® een spieranalyse kon uitvoeren. Omdat we niet eerder hadden overwogen of er iets mis was met de spieren, kiezen we ervoor om de spieranalyse te laten uitvoeren. Ons paard kreeg sensoren geplaatst op de schoft, thoracale deel en de croup aan zowel de rechter- als linkerkant. Terwijl het paard bewoog, konden we op een scherm precies zien hoe de spieren werkten. De analyse was normaal voor de schoft en het voorste gedeelte van de rug maar bij de croup was er een groot verschil rechts in vergelijking met de linkerkant. Aan de linkerkant werkten de spieren intensief, maar binnen het normale bereik, terwijl aan de rechterkant daarentegen bijna geen signaal was. Dit kwam als een grote verrassing, de resultaten toonden aan dat de innervatie van deze spier bijna volledig is beschadigd en daarom functioneert de spier nauwelijks. De omliggende spieren hebben de bijna volledig kreupele spier gecompenseerd en dit is waarschijnlijk de oorzaak geweest van alle problemen die we hebben ondervonden.

 

We wisten toen we het paard kochten dat het tijdens een transport na een Deens kampioenschap met een van zijn hoeven door de bodem van de trailer was gegaan. Later hoorden we het verhaal dat niet alleen de hoef door de vloer was gegaan, maar dat het paard in angst de trailer volledig had vernietigd, wat misschien de spierblessure aan de rechterkant van het kruis verklaart. Een paard dat een transporter in stukken heeft geschopt, heeft zijn hele lichaam overbelast. Op basis van de spieranalyse en het begin van chronische pijn in een van de voorvoeten, vanwege littekenweefsel na een blessure, hebben we gekozen om het paard af te maken.

 

Ik hoop echt dat een spieranalyse onderdeel wordt van een standaard veterinair onderzoek in de toekomst, zodat anderen niet hoeven door te gaan wat wij hebben meegemaakt, en ik zal nooit meer een paard kopen zonder het eerst te laten controleren met een spier analyse. Bovendien hadden we tijdens de vele re-trainingsperioden een spieranalyse kunnen gebruiken om ervoor te zorgen dat we het paard niet overbelastten na de blessures. Over het algemeen kan een spieranalyse ook kunnen worden gebruikt

bij het rijden om sneller inzicht te krijgen waarom ons paard zo presteerde zoals tijdens de training.

 

Bettina Stuhr, Denemarken